Τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, το Ισραήλ είναι μία από τις πιο ακμάζουσες αγορές ακινήτων στο κόσμο. Με τις τιμές να αυξάνονται κατά 46% από το 2008 στο Τελ Αβίβ και τους ειδικούς της αγοράς να τοποθετούν τη χώρα στην 6η θέση όσον αφορά τις επενδυτικές ευκαιρίες στα ακίνητα, το Ισραήλ προσελκύει ακόμα περισσότερα κεφάλαια.
Πολλοί, φυσικά, ανησυχούν για άλλη μία «φούσκα» και προσπαθούν να βρουν τις αιτίες της ανάπτυξης.
Στο Τελ Αβιβ, οι μισθοί είναι κατά πολύ μικρότεροι από τους αντίστοιχους στη Νέα Υόρκη,όμως, ένα διαμέρισμα κοστίζει περίπου το ίδιο. Στις ακριβές περιοχές της πόλης, οι ντόπιοι παραμερίζονται από ξένους επενδυτές που είναι οι μόνοι που μπορούν να ακολουθήσουν το «κυνήγι» των τιμών. Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται σιγά σιγά και στην Ιερουσαλήμ.
Ο τομέας των κατασκευών βρίσκεται και αυτός σε ανάπτυξη καθώς εβραϊκός πληθυσμός από όλο τον κόσμο γυρνάει στη πατρίδα του, ιδιαίτερα μετά τη κρίση του ’08.
Επίσης, η σχετική ηρεμία μεταξύ των σχέσεων Ισραήλ και Παλαιστίνης το τελευταίο διάστημα ( οι Παλαιστίνιοι ακόμα προσπαθούν να ανασυγκροτηθούν μετά και το τελευταίο αιματηρό βομβαρδισμό που στοίχισε ζωές) ευνοεί τη προσέλκυση επενδυτών.
Ωστόσο, το κλίμα μπορεί πολύ εύκολα να αντιστραφεί και τότε η «φούσκα» θα σκάσει. Όπως έχουμε δει και άλλες φορές, όπως στο Ντουμπάι, αρκεί μία στιγμή φόβου ή ανασφάλειας από πλευράς επενδυτών για να καταρρεύσει το όλο αναπτυξιακό οικοδόμημα και να αποσυρθεί το ξένο κεφάλαιο.